Schrijverschap [POËZIE]

10:44:00


Ik weet nog dat ik vlak na het overlijden van een familielid achter de computer kroop en in een Word bestand het ene na het andere gedicht typte. Uiteindelijk ontstonden er op die ene avond de 23 gedichten, de eerste 23 gedichten die ik ooit geschreven heb. Met veel aanmoediging en ondersteuning heb ik me daarna verder mogen oriënteren op het schrijverschap, zo ontstond er op mijn 13e mijn allereerste, officieel uitgegeven dichtbundel, deed ik een masterclass in Amsterdam en werd ik gepubliceerd in een bundel met gedichten van basisschooljeugd. Toen ik eenmaal geproefd had van dit succes, heb ik altijd geweten dat dit was waar ik verder mee moest. Sommige mensen noemen het een 'roeping', maar ik noem het liever 'passie'. Ik houd van woorden en voel mij soms ziekelijk gelukkig wanneer ik in aanraking kom met mooie zinnen of goed woordgebruik. Geen zorgen, ik ben geen wandelende spellingscontrole. Dat vind ik zelf veel te ingewikkeld.

'Een schrijver is iemand die een geschreven werk produceert zoals een boek, krantenartikel, script, poëzie of bladmuziek. Hoewel iedereen die iets schrijft zich een "schrijver" kan noemen, wordt de term in de praktijk vooral gebruikt voor mensen die (al dan niet beroepsmatig) literaire of wetenschappelijke teksten publiceren.'

Naast zogenaamde 'modehomo' en blogger ben ik schrijver. Eigenlijk ben ik voornamelijk schrijver en is de rest slechts een interessante zijtak. Toen ik begon na te denken over het onderhouden van een blog wilde ik dit in eerste instantie doen met mijn eigen poëzie, mijn grote passie. Ik poste zo nu en dan wat op Facebook, maar nooit eerder gooide ik mijn werk dagelijks online.

Mijn escapades op Facebook hebben mij echter wel geleerd dat mijn werk nogal dubbele reacties oproept. Sommige lezers hebben bewondering voor mijn werk, maar aangezien mijn werk vaak nogal zwartgallig is, denken mensen vaak dat ik zelf problemen heb of niet goed in mijn vel zit, maar niets is minder waar. Toch loop ik wel het risico om dat bepaalde beeld over mezelf af te roepen door het delen van mijn werk.

Ik zou het anoniem kunnen publiceren zodat niemand weet van wie het afkomstig is, of schrijven onder een pseudoniem. Maar, het bedenken van een geschikt en pakkend pseudoniem mislukte en toen bedacht ik me dat het onzin was. Ik weet hoe het zit met mijn geestelijke toestand en mijn 'kunst', dus het is veilig genoeg om te delen. Daarnaast ben ik ook heel benieuwd naar de mening van mijn lezers en die krijg ik het makkelijkst wanneer ik het auteurschap niet uit de weg ga.

Hierbij kondig ik dus mijn wekelijkse poëziepost aan. Hoera!

(Lees gerust het eerste gedicht hieronder en houd alles wat hierboven staat in je achterhoofd, haha) 

#1

Ik betwijfel of jouw stempel ooit
van mijn voorhoofd zal verdwijnen
Of het schuldgevoel me ooit loslaat
Ik weer iemand lief kan hebben

Je brandmerk is echter geschreven
in onuitwisbare, zwarte inkt
die me iedere keer weer herinnert 
aan de pijn in je ogen

De striemen die over mijn hart geslagen zijn
evenaren de pijn in mijn longen niet
wanneer ik zie eruit zou trekken
om de lucht te kunnen ontsnappen

De tranen die over mijn wangen rollen
suizen als kogels door de leegte
die jij achtergelaten hebt toen je besloot
nooit meer te kijken naar wat je achterliet


Wat vond je? Behoefte aan meer? Laat het weten in een reactie!

xo Derek

You Might Also Like

1 reacties