ZWEINSTEIN 2.0

11:15:00

Trouwlocatie
Ik heb afgelopen weekend kennis mogen maken met mijn toekomstige trouwlocatie. Het enorme 'Zweinsteinesque'-gebouw bevindt zich in Ubbergen, bij Nijmegen. Afgelopen weekend sliep ik hier samen met mijn collega's van Team Voorlichting, zoals ik al meldde via mijn Facebookpagina. Maar geloof me: het gebouw was van alle gemakken voorzien: mega veel prachtige glas-in-lood partijen, veel gotisch (én dramatisch) bouwerk en een prachtige omgeving. Nu staat Ubbergen volgens mij wel een beetje bekend om de villa's, maar dit gebouw was echt een plaatje. Buiten dat het gebouw deels verhuurd wordt aan groepen en gezelschappen, wonen er in de Refter ook nog eens zo'n 100 mensen (althans, dat heb ik mij laten vertellen) en ademt het gebouw vrijheid-blijheid.


Het weekend bestond voornamelijk uit de nodige trainingen, spelletjes en teambuildingsactiviteiten. Zo kregen we informatie over LHBT-asielzoekers, deden we een training over goed communiceren als team, waren er verschillende 'workshops' (waaronder dans en yoga) en werd er tijd besteedt aan het verbeteren van onze voorlichtingen. Gelukkig was er ook genoeg tijd om ons even terug te trekken of iets voor onszelf te doen. Op het signaal (het nummer 'It's okay to be Gay' van Tomboy.. oh what's in a name) moesten we ons iedere keer weer verzamelen in de gezamenlijke ruimte wanneer het tijd was voor de volgende activiteit.
Kijk vooral de video, want ik dans nog steeds..

We moesten aan het begin van het weekend 3 doelen opstellen voor onszelf die we dit weekend wilden bereiken. Mijn doelen waren:

1. Meer mensen leren kennen
2. Goed voorbereid dit weekend verlaten
3. Tijd investeren in nieuwe dansmoves.. mijn inspiratie was écht op

Ik heb met iedereen een individueel gesprek gevoerd, zo actief mogelijk meegedaan met de trainingen en zelfs de nodige nieuwe dansmoves geleerd ('deze dans moet je kunnen doen met één hand zodat je in de andere hand een biertje kunt houden!') gedurende de avonduren. Kortom: op zondag kon ik voldaan zeggen dat al mijn doelen vervaardigd waren.

Waar ik mij op vrijdagmiddag nog enigszins verloren voelde binnen het bestaande team, sprak ik zondag de woorden: 'Ik kan nog wel een week hier blijven met jullie'. Ondanks het gebrek aan fatsoenlijke nachtrust (geef mij een fles witte wijn, veel geouwehoer, goed gezelschap en het is zo 03:30) had ik oprecht nog wel een aantal dagen willen blijven. We stonden volledig los van de 'normale' samenleving en in een roes beleefde ik de eerste dag. Zo kwam ik er ook zaterdagmiddag pas achter, toen ik voor het eerst weer buiten kwam, dat ik 24 uur niet buiten was geweest! Heftig!

We kregen allemaal de opdracht om stiekem een gul gebaar uit te voeren voor onze 'secret LHBT'er', een van onze andere voorlichters, zo schreef ik een ode aan een van onze dames, maar werden velen van ons bedolven onder zwijmelige post-its, groupshugs of overladen met bloemen. Daarnaast was er een heleboel ruimte voor goede gesprekken, complimenten en eerlijkheid.

Inmiddels is de hoeveelheid lesbiennes die ik tot mijn Facebook-vrienden reken ongeveer vertwintigvoudigd, voel ik me een volmondig lid van Team Voorlichting en kijk ik nu al uit naar alle foto's van dit weekend én het volgende weekend in oktober!

Help mij een Mars verdienenMocht je na al mijn enthousiaste verhalen over COC Nijmegen en Team Voorlichting nou denken: dát wil ik ook, meld je dan vooral even. We zijn namelijk nog steeds op zoek naar nieuwe voorlichters, dus iedereen is welkom. En ja, voor iedereen die ik binnenhaal, krijg ik een Mars. Omnomnom!






You Might Also Like

0 reacties