FDFA2016: Arnhem Fashion Night

12:43:00


Afgelopen zaterdag bezocht ik Arnhem samen met mama. Ik zou die avond de Arnhem Fashion Night bezoeken en besloot dat ik mama graag mee wilde nemen als vervroegd verjaardagscadeautje. Aangezien we besloten er meteen maar een dagje van te maken, bezochten we 's middags eerst nog het Modekwartier en het Museum voor Moderne Kunsten. Over de Bas Kosters expositie in het museum zal ik later schrijven. Na een overheerlijke burger bij Iveau was het vervolgens tijd voor de Arnhem Fashion Night in de prachtige Eusebiuskerk.*

* Voordat ik verder praat over het evenement wil ik alvast eerlijk opbiechten dat mijn moeder en ik halverwege de avond weg moesten en dus verschillende ontwerpers niet gezien hebben. Ik ben heel erg dankbaar voor de mogelijkheid om dit evenement kosteloos te bezoeken, maar zie het ook als mijn plicht om een eerlijk oordeel te vellen over de dingen die ik bezoek. 

De Arnhem Fashion Night is een initiatief van de stichting Catwalk4u dat met evenementen zoals deze een platform wil bieden aan ontwerpers. Dit doen zij onder andere door het organiseren van zogenaamde Fashion Nights op verschillende plekken. Ik vind het een heel mooi idee dat een stichting zich belangeloos in zet voor mode en dus was ik ook enorm enthousiast toen wij als bloggers benaderd werden om dit evenement te bezoeken. De avond leek alles mee te hebben: een prachtige locatie, een gastvrije ontvangst, goede muziek, twee bekende gezichten als presentatoren en een programma bomvol mode. Daarnaast was er ook nog eens een gigantische catwalk geplaatst, dwars door de kerk, met aan weerszijden meerdere rijen met stoelen voor het publiek. Aan het eind van de catwalk werden de modellen opgewacht door een heus leger fotografen. Kortom: alle ingrediënten leken aanwezig, maar toch moet ik eerlijk toegeven dat ik alles behalve enthousiast de locatie verliet.

De show werd spetterend geopend met een bruidscollectie waar zowel heren- en als dameskleding werd getoond. Neem 'collectie' hier met een korreltje zout, want als ik me niet vergis was het slechts een kleine collectie van zo'n zeven looks. De modellen werden bijgestaan door een zangeres die weliswaar goed kon zingen, mits zij niet de helft van haar tekst was vergeten. Het feest kon beginnen!

 Applaus voor de dame in dit prachtige ontwerp, want zij was samen met een aantal andere meisjes de absolute ster van de avond. Dezelfde modellen kwamen gedurende de avond meerdere malen terug en wat zij ook droegen deze dames zorgden ervoor dat je het wilde hebben. 


Waar er wat mij betreft een grote fout is gemaakt in het programma van de Arnhem Fashion Night is het feit dat er geen enkele beginnende Arnhemse ontwerper meedeed aan het programma. Hierdoor leek de connectie met Arnhem soms ver te zoeken en voelde het een beetje als een vreemde toevoeging aan het FDFA-programma.

Daarnaast leek het publiek vooral te bestaan uit zakenmannen, relaties van de ontwerpers en een groot aantal schoonheidskoninginnen. Ik weet nog dat ik met mama mijn plaatsje uitzocht op de tweede rij (aangezien de eerste rij gereserveerd was voor andere mensen dan mijzelf) en naarmate de tijd steeds dichterbij 20.00 begon te komen, kwam de een na de andere Miss plaatsnemen op de eerste rij. Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel schoonheidskoninginnen gezien en werd simpelweg verblind door al het geglitter van de tien Indiase Missen voor mijn neus. Het leek bijna alsof alle deelneemsters van een bepaalde missverkiezing bij hun deelname een eersterangs-kaartje hadden gewonnen voor deze avond. Dat er op gegeven moment zelfs mensen met gereserveerde plekken aan de kant gezet werden voor deze schoonheidskoninginnen vóór het oog van het gehele publiek was het toppunt van knullig en ongemakkelijk. De euforie op de gezichten van de weggestuurde dames toen zij even later gerechtigd bleken om op de plaatsen te zitten, was dan wel weer lachwekkend en verdiend.

De ontwerpen van Lydie Djamba 

 Een paar van de prachtige jurkjes van Zuliga Dijaf 

Na de opening was het de beurt aan de geprogrammeerde ontwerpers om hun collecties te laten zien. Hier begon de ellende eigenlijk. Ritsen zaten scheef in de kledingstukken, draden hingen los aan de (scheve) jurken ongelijk geplooide stoffen en sommige tops werden letterlijk geknoopt op de rug vastgebonden bij gebrek aan een fatsoenlijk sluiting. Ook waren sommige kledingstukken op armzalige wijze omgezoomd waardoor de binnenkant van een prachtige jurk niet langer de binnenkant bleef, maar volop te zien was terwijl het model haar rondje maakte. Ik miste afwerking en vakmanschap in veel van de collecties die avond. Misschien ben ik nu onterecht heel kritisch en onaardig, maar ik vond het bijna gênant om naar een aantal van de collecties te kijken. Eerlijk: er zijn er een aantal waarvoor ik geweigerd heb te applaudisseren.

Toch wil ik kort een applausje geven aan Lydie Djamba met haar collectie vol verwijzingen naar Nederland en Afrika en aan Zuliga Dijaf voor haar prachtige leren ontwerpen. In het deel van het programma dat ik gezien heb, waren zij qua concept en uitwerking absoluut aan de betere hand. Ook zag ik op foto's van nadat ik de show al verlaten had de ontwerpen van Tarquin Benel en ook deze zagen er prachtig uit. Een ander bijzonder moment was de collectie van de 9-jarige Jacky Jordan die samen met haar vriendinnetjes een eigen ontworpen collectie liet zien. Schattig, aandoenlijk en hopelijk nog tijd genoeg om zich volledig te ontwikkelen.

Ik snap heel goed dat het belangrijk is om beginnende ontwerpers een podium te bieden, maar het lijkt me niet ongewenst dat er een bepaald niveau aanwezig is. Naar mijn mening ontbrak dit niveau bij een groot deel van de ontwerpers die ik gezien heb. Ik hoop enorm dat zij door evenementen zoals de Arnhem Fashion Night de kans krijgen om zich te ontwikkelen en samen te werken met de juiste mensen, waardoor zij in de toekomst kunnen groeien en zich ontwikkelen richting de grootse ideeën die velen van hen hadden. Voor mij was het een feestje voor vrienden van de stichting en het evenement, waar banden met Arnhem en het festival ontbraken en waar weliswaar een nobele daad werd verricht, maar sommige ontwerpers naar mijn mening echt nog niet klaar waren voor deze aandacht. Ik ben dan ook heel dankbaar dat ik gratis naar binnen mocht met mama, want eerlijk is eerlijk:als we dit bij voorhand geweten hadden, dan waren mama en ik niet aanwezig geweest als we hadden moeten betalen.

You Might Also Like

0 reacties