Persoonlijk: Mijlpaal

15:00:00

(Disclaimer: houd je niet van zoetsappig geneuzel, stop dan nu met lezen!)

Lieve lezers,

Ik kan niet verklaren waarom, maar ik riep al jaren dat ik later een vriendje wilde uit Brabant. Ik zou graag zeggen dat mijn onderbuikgevoel toen al aangaf dat ik daar 'de ware' zou vinden. Echter had ik toen nog geen kennis gemaakt met het fenomeen 'Tinder' en dus zou ik liegen als ik zou zeggen dat dat zo was. Joost en ik kennen elkaar namelijk via Tinder, zoals jullie wellicht wel weten. Iets meer dan een jaar geleden swipeten Joost en ik elkaar naar rechts. Niet veel later (welgeteld drie hele dates) vroeg meneer mij in een Nijmeegs parkje of ik officieel verkering met hem wilde, En natuurlijk, natuurlijk zei ik ja.

Dat we het afgelopen jaar een boel meegemaakt hebben, dat is waarschijnlijk een understatement. Mijn leven is enorm veranderd (zo ging ik weer op mezelf wonen en beginnen met studeren) en ook Joost rolde vaak van het een in het ander. Dat je dan ineens ook nog een vriend (én schoonfamilie) hebt die je wilt plezieren, vraagt om een geheel nieuwe agenda-indeling. Zoals mijn Facebook-vrienden weten, doe ik dit altijd met veel plezier. De reisjes naar Brabant voelen als vakantie en wanneer Joost bij mij is, voelt het alsof het nooit anders is geweest. Natuurlijk is het rot dat Aalten-Chaam precies 3 uur en 41 minuten reizen is met het openbaar vervoer, maar ook die hindernis hebben we tot nu toe overleefd. Al het moois komt van ver en tja: we moeten er helaas iets voor over hebben. Gelukkig zijn we doordeweeks een stuk dichterbij elkaar en zijn er dan genoeg mogelijkheden om elkaar toch veel te zien. De schoonfamilie (en accenten van de schoonfamilie) hebben we inmiddels overwonnen, en hoewel ik althans nog echt niet alles meekrijg, weet ik dat ik altijd vriendelijk kan glimlachen. Of een worstenbroodje voorzetten (ha-ha, Brabant). Oké, flauw. Sorry. Terug naar de lieve woorden.



Ik durf wel te zeggen dat het lang geleden is dat ik me zo zeker heb gevoeld bij iemand. Joost inspireert me iedere dag opnieuw om het beste uit mezelf te halen en wanneer ik even wat minder in mezelf geloof, is hij er weer om me een trap onder mijn kont te verkopen. Of een flauwe grap te maken. Joost is lief, grappig, sociaal, knap, artistiek, eigen en heel erg meelevend en zorgzaam (.. ik hoop dat ik niets vergeten bent, want anders vreet hij me levend op, s.o.s). Dat Joost en ik zo enorm overeenkomen qua hobby's, interesses en passies is heerlijk, want zo hoef ik nooit bang te zijn als ik (alweer) iets heb gekocht bij de plaatselijke kringloopwinkel en weet Joost dat hij altijd op me mag rekenen als hij voor een schoolopdracht weer eens nietmachines moet begraven. In een jaar hebben we samen gelachen, gehuild en vooral nog heel veel gelachen. En ik hoop uit de allerdiepste bodem van mijn hart dat we dat nog heel vaak lang mogen doen.

Hoe vaak je mijn haren ook net een tintje roder maakt met Photoshop, hoe vaak je het hele huis ook bij elkaar snurkt als ik nog niet slaap en hoe vaak je ook om 06.00 al als een klein kind bovenop mijn bed staat te springen, zelfs op die momenten vind ik je lief. Heel lief.






You Might Also Like

0 reacties