FDFA2016: DE ONTMOETING 2016 - NEXT

08:57:00

Het gezelschap Introdans verzorgde op 23, 24 en 26 juni een prachtige voorstelling genaamd De Ontmoeting. In dit tweejaarlijks evenement delen professionele dansers het podium met bijzondere gasten. In de 2016-editie, De Ontmoeting 2016 - NEXT, draagt choreograaf Adriaan Luteijn zijn kennis over aan drie jonge choreografen (Aymeric Aude, Merel Janssen en Jurriën Schobben), die ooit zelf een Ontmoeting gedanst hebben. Deze choreografen maakten vervolgens weer een stuk voor een van hun Introdans-collega's en een gastdanser. In combinatie met een verkorte uitvoering van Adriaan Luteijn's Cardiac Output verzorgde Introdans een mooie voorstelling in het Arnhemse stadstheater die ik op 23 juni mocht bezoeken. 

Het gevoel dat je krijgt wanneer je naar een persbalie kan lopen om je persoonlijke perskaart op te halen, is een gevoel dat niet snel zal wennen, al voelde ik me wel enorm stoer. Nadat ik mijn persoonlijke uitnodiging in ontvangst had genomen, was het tijd voor een drankje in de foyer voordat de voorstelling zou beginnen. Bladerend door het jaarprogramma van het Stadstheater zag ik alweer genoeg mooie voorstellingen voorbij komen die ik voor aankomend jaar zeker ga overwegen. 

Nadat ik een mooi plaatsje had gevonden in het midden van de tweede rij kon de show beginnen. De voorstelling vond overigens plaats in een zogenaamd vlakkevloertheater, waarbij het publiek op de eerste rij op hetzelfde niveau zit als de dansvloer. De afstand tussen publiek en voorstelling werd zo klein mogelijk gemaakt, wat ook weer bijdraagt aan het thema ontmoeten. Elkaar ontmoeten is een thema dat binnen Introdans echter vaker terugkomt, aangezien zij ervan overtuigd zijn dat 'iedereen kan dansen'. De ontmoeting begon met een kort filmfragment ter inleiding, waarin het publiek ziet hoe de dansers met elkaar repeteren. 

Bron: Introdans.nl, fotografie: Hans Gerritsen 

In de voorstelling waren er 3 gast-dansers met ieder een bepaalde beperking, zo was een van de dansers blind, een ander doof en de derde had een vorm van autisme. De manier waarop zij ondanks hun 'gebreken' toch de kans kregen om een avond te stralen, was prachtig om te zien. De choreografieën gaven mij tranen in mijn ogen en kippenvel over mijn hele lichaam. Het moment waarop de dove danseres bovenop een tafel stond en het publiek toeschreeuwde hoe de dans haar geholpen had om haar partner beter te begrijpen, staat in mijn geheugen gegrift. Ook de openingsscène van de choreografie met de blinde danseres en haar partner waren zowel ontroerend als pijnlijk om te zien. De Introdans-danseres zette haar partner neer op haar plaats, fluisterde een paar bemoedigende woorden (of een laatste aanwijzing) in haar oor en nam vervolgens haar eigen plaats in. Deze drie korte choreografieën lieten het publiek zien dat er wellicht zoiets bestaat als gebreken, maar dat dit niet betekent dat we elkaar uit de weg moeten gaan. Het gaat juist om het verbond tussen jou en die ander, want we kunnen zoveel van elkaar leren. 

Ook in de choreografie van Adrian Luteijn's Cardiac Output ontmoeten professionele dansers en hun gasten met een verstandelijke beperking met elkaar in een prachtige choreografie. Het was zo ontroerend om te zien hoe deze gasten zich ontpopten tot ware ballerina's en het plezier te zien dat dit ze gaf. Een groep mensen die in het dagelijks leven misschien weggezet wordt als marge werd juist op deze avond teruggetrokken naar het centrum van de aandacht, om een avond te stralen als nooit te voren. Om ons allemaal er nogmaals aan te herinneren hoe mooi de mens is in al zijn diversiteit.






You Might Also Like

0 reacties