LHBT: De representatie van de homoseksueel

08:09:00

Laat me dit stuk beginnen met te zeggen dat hoewel ik heteroseksuele mannen soms niet begrijp, ik absoluut geen hekel aan ze heb. In mijn naaste omgeving bevinden zich een heleboel leuke, lieve en charmante heteroseksuele mansfiguren. Nu dat uit de weg is, wil ik ook graag nog even benadrukken dat ik misschien te veel aangestoken ben door een van de vakken die ik momenteel volg (Gender en de Kunsten).

De heteroseksuele man had vroeger een aantal functies: het beschermen van de vrouw, de voortplanting en het verzorgen van zijn daadwerkelijke gezin. Nu er tegenwoordig veel meer mogelijkheden zijn op het gebied van voortplanting, draagmoederschap en adoptie lijken mannen steeds minder nodig te zijn voor de voortplanting. In de tijd waarin de vrouw echt niet meer afhankelijk is van een sterke man om 'haar mannetje' te staan, lijkt de heteroman eigenlijk zinlozer dan ooit. Het enige voordeel wat hij wellicht nog ervaart, is het werkloon dat voor mannen vaak nog altijd meer bedraagt dan voor vrouwen. Je hebt dan wellicht geen 'functie' meer, maar je verdient wel lekker veel geld. De homoseksuele man - die historisch gezien vaak verdoemd wordt voor het feit dat hij zich niet voortplant en vaak geen macho is - lijkt meer dan ooit dus overeenkomsten te hebben met de heteroseksuele man. Deze polen op de as van mannelijkheid lijken meer dan ooit dichterbij elkaar te komen. 

Nou, een tijdje geleden kwam tijdschrift L'HOMO met een nieuwe uitgave. De covers zijn altijd weer een groot mysterie en zorgen vaak voor de nodige ophef. Mannen als Arie Boomsma, Rick Brandsteder en Evgeniy Levchenko hadden eerder al de eer om hiervoor te poseren. Voor de nieuwste uitgave was het de beurt aan Tim Hofman en Jan Versteegh en dit zorgde wederom voor een enorme hoeveelheid media-aandacht. Hofman en Versteegh wisten een nogal prikkelende, spannende fotoreportage neer te zetten (zie foto) en maakten zo menig lezer nieuwsgierig naar het verhaal achter dit artikel.



Het gebruiken van bekende mannen lijkt een mooie manier om homoseksualiteit onder de aandacht te brengen bij een breder publiek. Ook Versteegh en Hofman, beide getalenteerd, jong en knap kunnen rekenen op een grote fanbase. Wat mij echter stoort, is de manier waarop zij vervolgens omgaan met de kans die ze gegeven wordt. 

In de reportage, die veel weg lijkt te hebben van een slechte pornofilm, zien we Versteegh en Hofman in allerlei 'spannende' en weinig-verhullende poses de camera verleiden. Ook zijn beide mannen niet bang voor een kus hier en daar. Mijn irritatie begint al bij het feit dat dit schijnbaar is hoe homoseksualiteit door hen gezien wordt (geil - halfnaakt, een sixpack waar je u tegen zegt). Vervolgens wordt deze reportage schunnige foto's voor zien van een interview waarin beide mannen nogal lacherig omgaan met het onderwerp en vooral even noemen dat ze 'in een dronken bui wel eens met elkaar gezoend hebben.' Ha ha, lachen man, Daarnaast worden voor de reportage natuurlijk populaire, afgetrainde mannen genoemd (want anders verkoopt het niet) en geven we het meteen een erotisch tintje zodat het eerder de natte droom wordt van menig vrouw, dan dat het iets goeds doet voor de homo-acceptatie. Als je er dan overigens toch voor kiest om als hetero-man te figuren in een soort homoseksuele fantasie, speel dan tenminste alsof het oprecht is. In veel van de foto's zie je nu een van beide heren steeds nét iets te geforceerd in de camera kijken wat ook weer afdoet aan de 'authenticiteit'. 

Nu krijg je als persoonlijkheid met zoveel bekendheid iets goeds te doen voor de acceptatie en dan besluit jij maar een beetje lacherig te praten over wie het grootste geslachtsdeel heeft. Nou, bedankt. Ik, als homoseksuele man, identificeer me hier niet mee. Sterker nog: ik vond het verschrikkelijk. De homoseksuele man faalt, zoals ik eerder al beschreef, op veel vlakken van de historisch vastgestelde mannelijkheid. In deze reportage lijkt ook nog eens het idee te schuilen dat dit is wat een homoseksueel publiek graag ziet: twee afgetrainde hetero's die een beetje met elkaar tong worstelen. De heteroseksuele man lijkt dus (wederom) voor de homoseksuele man te bepalen hoe het moet. Iedere homoseksueel wil tenslotte een keer met een hetero naar bed, denk alleen maar aan allerlei genres in de porno of het huidige taboe op de 'twink'. Zelfs binnen de homogemeenschap lijken mannen tegenwoordig veel meer te streven naar een sportief, atletisch uiterlijk om zo hun mannelijkheid te omarmen i.p.v. het verschil tussen beide te vieren. 

Ik snap best dat deze reportage natuurlijk vooral een marketingstunt is, maar ik vind het vervolgens heel erg jammer dat er niet van de kans gebruik wordt gemaakt om het hele gebeuren ook nog een mooie boodschap mee te geven. In plaats hiervan lijkt de homoseksuele man geseksualiseerd te worden en daarnaast nog eens gedomineerd te worden door de heteroseksuele man. Prima dat het schijnbaar mannelijk is om toe te geven aan je stiekeme verlangens, maar laat mij alsjeblieft zelf bepalen hoe ik homo ben. Voortaan weer een homo op de cover óf een hetero met een mooie boodschap (en dan niet een met alleen een mooie pakketje tussen zijn benen)? 

You Might Also Like

0 reacties