EVENEMENT: Awearness Fashion Shoptour

14:58:00

Als onderdeel van de landelijke Dutch Sustainable Fashion Week organiseerden Jeanette Ooink en Wilma Mulder van Awearness Fashion vanavond een shoptour door de Arnhemse wijk Klarendal, waar het zogenaamde Modekwartier zich bevind. Mede dankzij dit Modekwartier heeft Arnhem landelijk de status van design- en modestad gekregen. Maar, hoe zit het eigenlijk met de duurzaamheid van ontwerpers die hier zitten?

Duurzaamheid is een heet hangijzer in de modewereld. Enerzijds vindt een steeds grotere groep het belangrijk om te weten waar en hoe kleding geproduceerd wordt, maar toch heeft duurzame mode nog steeds een wat ouderwets imago. Jeanette en Wilma proberen hier samen met ondernemers en ontwerpers uit het Modekwartier verandering in te brengen en namen mij én 40 vrouwen (!) vanavond mee op sleeptouw.*
 
*: Ik moet deze opmerking even plaatsen, al staat deze verder los van de rest van het evenement. In mijn opleiding als cultuurwetenschapper heb ik sinds kort de kans gekregen om een eigen onderzoek op te starten, iets wat zich gaat richten op de man en zijn rol in de productie en consumptie van mode. Ik heb namelijk sterk het idee dat de man soms vergeten dreigt te worden.. toch wel grappig dat ik dan vanavond óók weer de enige man was.
 
Nadat de groep opgesplitst was in tweeën en zowel Jeanette als Wilma zich ontfermt hadden over een van de twee groepen kon het feest officieel beginnen. Eerste halte: Dress Me Dutch, Studio Bolder en Jan Boelo in het atelier boven Goed Proeven. Zowel Studio Bolder als Dress Me Dutch hadden tot voor kort een winkel in het Modekwartier, maar zijn hier helaas mee opgehouden. Dit betekent echter niet dat zij het modebijltje erbij neergooien, zo bleek ook vanavond.
 
 
 
 

Gregorie Bolder van Studio Bolder liet een aantal stukken uit haar collecties zien, die vooral bestaat uit dameskleding geïnspireerd of gecreëerd uit herenkleding. Het materiaal voor Gregorie's collecties vindt zij in tweedehands of vintage-kleding die zij vervolgens in een nieuw jasje giet en zo weer opnieuw op de markt brengt. Denk hierbij bijvoorbeeld aan damescolberts gemaakt uit herencolberts, lange blouses met langere stukken eraan gezet (zodat er prachtige jurken/blouses ontstaan) en twee oude jassen die samen één jas vormen. Bolder streeft in haar ontwerpen naar stoer, maar toch wel vrouwelijk. Duurzaamheid zie je bij Studio Bolder dus vooral terug in de materiaalkeuzes en het hergebruiken. 
[De items van Gregorie Bolder zijn prima te dragen voor de modebewuste man die niet bang is om zo her en der een statement te maken.]
 
 
 
Dress me Dutch is een label dat is opgezet door Daniëlle Derksen en zich richt op de moderne, multitasking vrouw. Daniëlle gebruikt geen materiaal van dieren, maar vindt het in haar collecties belangrijk dat men zich bewust is van het leed dat de modewereld aanricht én dat je dit wel degelijk kan veranderen. Haar stoffen komen uit Nederland en ook de kleding wordt in ons eigen land geproduceerd. Haar ontwerpen zijn tijdloos en elegant wat ervoor zorgt dat haar kleding ook een stuk langer mee kan dan gemiddeld. Daniëlle, die op de foto gekleed is in Jan Boelo, geeft duidelijk veel om haar vak en haar kleding. Eeuwig zonde dat de winkel er niet meer is. Kortom: Dress Me Dutch is een oer-Hollands product, met Daniëlle als stralend gezicht.
 
 
Jan Boelo heeft met zijn kleding onder andere mensen mogen kleding als Doutzen Kroes en Heleen van Royen. Hoewel Boelo zijn stoffen uit Parijs haalt en zijn productie veelal in Portugal doet, hecht hij erg veel waarde aan de manier waarop het geproduceerd wordt. Zo vertelde hij onder meer hoe zijn werknemers echt voelen als familie en dat het belangrijk is om goed op elkaar te letten. Daarnaast gebruikt Jan veelal restpartijen om zijn kleding van te maken. Wederom een erg bewuste manier van omgaan met je materialen en het voorkomen van afval.
 


 
Volgende stop: Mode met een Missie. Bij Mode met een Missie worden mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt geholpen om weer hun plekje hierbinnen te veroveren. Dit doen zij door de mensen de basisvaardigheden van het modevak te leren en samen met hen kleding te maken die vervolgens in de aangrenzende winkel verkocht wordt. Het ontwerpen wordt niet door de vrijwilligers zelf gedaan, maar werd in het verleden onder meer gedaan door ontwerpers als Sjaak Hullekes en Claes Iversen. Naast dat de winkel enorm fotogeniek is en prachtig is ingericht, merk je ook dat het hier gaat om meer dan 'enkel' mode. Je voelt de liefde en de passie op het moment dat je de drempel overstapt. Wat ik een erg mooie twist vind aan dit hele geheel is dat ieder kledingstuk genoemd wordt naar degene die het gemaakt heeft. Zo is ieder stuk uniek en blijft het voor altijd verbonden aan zijn of haar maker. Na deze eerste twee adressen ging onze tocht verder naar Annet Veerbeek van Net-A Style & Sell en Chris Meijers van Chris Meijers Collectie.
 


 
Annet is in het dagelijks leven werkzaam als styliste, werkt veel mee aan fotoshoots (zo werkte zij onder andere meerdere keren mee aan inzendingen voor de Coiffure Awards en verschillende tijdschriften) en merkte zo dat veel kleding die tijdens fotoshoots gebruikt wordt, slechts eenmalig gebruikt wordt. Om ervoor te zorgen dat zij al deze kleding toch een tweede leven kon geven, besloot zij het door te verkopen in haar winkel. Hierbij wordt er wellicht niet per se met diervriendelijke of bewuste materialen gewerkt (zo verkoopt Veerbeek gewoon bont) maar kiest zij ervoor om de kledingstukken die er al zijn een langer leven te bieden, wat op den duur ook weer zorgt voor minder afval. Sinds kort heeft Annet ook een klein eigen label met onder andere tassen en riemen die versiert zijn met hysterische prints getekend door haar buurmeisje (hoewel: ze leken zo weg te zijn gelopen uit het werk van Bas Kosters).
 


 
Na een korte wandeling kwamen we aan bij Chris Meijers die met haar winkel Chris Meijers Collectie kleding aanbiedt voor de wellicht wat oudere, stijlvolle vrouw. Chris, zelf ooit begonnen als milieubiologe, werkt met ecologische materialen en werkt voor de prints in haar kleding samen met iemand die deze speciaal voor haar ontwerpt. Chris zet tijdloze ontwerpen neer van prachtige kwaliteit. Het vakmanschap van haar coupeuse-opleiding is in alle details terug te zien. Leuk detail: als je een echt bijzonder jurkje wilt, kun je bij Chris een jurk krijgen met een bestaand flatgebouw erop. Ook maakte zij een rokje waarbij zij de zelfkant van de stof gewoon gebruikte als een detail in de afwerking. Niks weggooien, gewoon een creatieve oplossing verzinnen.
 


 
Volgende stop: Bartinki en Mirte Engelhard, beide dames had ik reeds eerder ontmoet. De Slovaakse Martina begon haar label Bartinki als bezigheidstherapie. Toen zij voor de liefde naar Nederland verhuisde, sprak ze de taal niet (wat sociale omgang mioeilijker maakte) en wilde ze zichzelf toch graag bezig houden. Nadat ze uiteindelijk een naaister wist te vinden werd Bartinki geboren. De zaak is een ware liefdesbaby van Martina en haar man Bart, in zoverre zelfs dat de naam van de zaak ontleend werd aan de bijnaam van het stel. In haar kleding, die overduidelijk veel invloeden bevat van Martina's geboortegrond, verwerkt ze allerlei restmaterialen. Oude gordijnen, bekleding van stoelen, geborduurde schilderijen.. noem het maar op. Door haar afhankelijkheid van restpartijen is geen enkel item bij Martina hetzelfde en loop je dus echt in een one-of-a-kind item. Bartinki is ook de
eerste winkel die zich concreet richt op mannen, want het verkoopt ook blazers en jassen voor mannen. Jippie! Ik moet er wel bij vermelden dat de kleding van Martina erg uitgesproken is. Iets wat ik heel erg gaaf vind, maar wat misschien niet voor iedereen is weggelegd.
 

 
Mirte had ik tijdens het Fashion and Design Festival Arnhem afgelopen zomer al eens eerder ontmoet. Mirte, alumni van ArtEZ, is misschien niet zo duurzaam in haar materialen, maar gelooft vooral in 'bewust consumeren'. Dit houdt in dat Mirte er vanuit gaat dat haar klanten alleen iets kopen wat ze écht mooi vinden en wat dan vervolgens ook voor hen op maat gemaakt wordt. Hoewel Mirte eerst alleen beschikte over vrouwenkleding is ze zich hier de laatste tijd tegen gaan verzetten. Waarom is er überhaupt nog een onderscheid tussen mannen- en vrouwenmode? Precies. Inmiddels is zij dan ook druk bezig met het opzetten van een uniseks-lijn en eerlijk is eerlijk: Mirte, ik kan niet wachten. Bel me als er resultaat is.
 
De laatste stop op onze tour was Okimono, maar toen we daar aankwamen (een kwartier later dan gepland) hadden ze hier de deur al dichtgegooid. Gelukkig hoorde ik later van de eerste groep toch nog het een en ander over het label. Okimono maakt biologische, fairtrade T-shirts die heel betaalbaar zijn en onder andere gedragen worden door mannen als Theo Maassen. Leuk adresje voor heren dus! Mooi excuus ook voor de dames die graag nog eens terug willen komen naar het Modekwartier, want de mannen kunnen er óók winkelen!

Een abrupt einde aan de avond voor groep 2, maar het mocht de pret niet drukken. Hoewel de dames van Awearness Fashion soms als ware slavendrijvers moesten optreden om al hun makke schaapjes mee te krijgen van punt A naar punt B was er gedurende de hele avond een erg ontspannen en inspirerende sfeer. Bezoekers maakten gemoedelijk een praatje en ook de deelnemers stonden erg open voor vragen, aanmerkingen of verzoekjes. Ik wil hierbij Jeannette en Wilma dan ook enorm bedanken voor de mooie avond, die ik zelfs als enige man, toch als erg prettig heb ervaren. Duurzame mode is allang niet meer duf en stoffig en hoewel deze duurzaamheid ook weer een prijskaartje met zich meebrengt (ik wacht nog even met kopen totdat de Subway me uitbetaald in goud) is het zeker een mooi iets om je bewust van te zijn voordat je de eerst volgende keer weer de Primark in wilt rennen.
 
Gratis tip van de zaak: Investeer voortaan liever een kledingstuk dat wellicht wat duurder is maar langer meegaat. De ervaring leert dat je deze items veel vaker en langer zult dragen en ze dus uiteindelijk goedkoper zullen zijn. Ik maak in mijn hoofd altijd de rekensom 'bedrag kledingstuk gedeeld door de hoeveelheid dat ik het ga dragen', als het dan gaat om schoenen die 150 euro kosten, maar die ik wel nog 30 jaar aan kan, dan is het altijd de moeite waard. Mocht je, zoals ik, minder geld te besteden hebben, kijk dan eens bij de dichtstbijzijnde kringloop, tweedehands winkel of vintage store en geef een bestaand kledingstuk een tweede kans!
 
X Derek
 

You Might Also Like

0 reacties