Weekje Wetenschap: Honours #3

12:30:00

Weekje Wetenschap: Honours #3.

Er is weer een week voorbij en dat vraagt dus weer om een wetenschappelijke update. Ook deze week heb ik weer een aantal artikelen gelezen die ik met jullie zal bespreken. Vorige week schreef ik al over 'defeminization' en deze week las ik een aantal uiteenlopende artikelen. Zo las ik een artikel over de kledingkeuzes van studenten, een artikel over gaystreaming en de Post Gay Era, een artikel over homofobie onder Australische hetero's en als laatste een artikel over verschillen in body issues tussen hetero's en homo's. 


Hoewel ik deze week wat meer getwijfeld heb over de concrete relevantie van de artikelen die ik gelezen heb voor mijn onderzoek denk ik toch dat ze me weer een beetje verder hebben geholpen. Zo ging het artikel over gaystreaming en de Post Gay Era vooral over de programmering van tv-zender LOGO (Ja - die zender die ook RuPauls Dragrace uitzendt) en ging het in het artikel over homofobie enkel over homofobie onder heteroseksuele mannen, maar waren er in dat hele artikel maar twee homo's opgenomen, dus homofobie binnen de gay community kwam hier niet ter sprake. 


Interessant in het artikel over gaystreaming (het mainstream worden van gays) vond ik wel om te lezen dat homoseksualiteit al zo normaal wordt dat het dus geassocieerd wordt met en gezien wordt als een gelijke van heteroseksualiteit. Zo wordt er in programma's rekening gehouden met interesses van de algehele mensheid en niet specifieke de LGBT-community. Hierbij worden homoseksuele mannen dan wel vaak gezien als gelijken van heteroseksuele vrouwen - waar je wel wat tegenin zou kunnen brengen - maar het is wel een interessante redenatie. Daarnaast is er dus veel meer behoefte aan leuke programma's, dan aan programma's of series zoals Queer as Folk waarbij voortdurend benadrukt wordt 'hoe moeilijk het leven als homoseksueel is.'

Een bijzonder argument in de tekst over homofobie onder een groot aantal Australische mannen vond ik het voorbeeld van respondent Damien. Doordat hij als gevangene niet langer seks kon hebben met vrouwen (ze waren simpelweg niet aanwezig in de gevangenis waar Damien zat) besloot hij seks te hebben met zijn mannelijke mede-gevangen. De gewone man ging hem echter te ver, dus besloot hij het bij transgenders en transseksuelen te houden, aangezien hij 'dichts in de buurt kwamen'. Bijzonder om te lezen dat uitgerekend dit voorbeeld wordt gezien als een positieve verandering ten opzichte van zijn voorheen homofobe houding. Dit zou er namelijk voor gezorgd hebben dat hij op een andere manier nadacht over seksualiteit en gender en hem zo meer accepterend hebben gemaakt ten opzichte van homo's. Maar, zo zei Damien, als er geen transseksuelen/transgenders waren geweest in de gevangenis dan had hij zich waarschijnlijk gericht tot de meest vrouwelijke homo. Ja, goed geëmancipeerd deze meneer. Wel was het interessant om te lezen dat in dit onderzoek geconcludeerd werd dat mannen in dit onderzoek tot ongeveer hun 22e het meest homofoob waren. Daarna kwamen ze veelal terecht in een meer diverse omgeving en werden ze geleidelijk aan meer open-minded. 

Ik las ook een artikel over de kledingkeuzes van studenten. Hieruit kwam als voornaamste conclusie naar voren dat deze mannen zich afkeerden van alternatieve, gangster en homoseksuele kledingstijlen. Echter was er een groter gedeelte dat zich afkeerde van de eerste twee stijlen dan van een homoseksuele kledingstijl. Deze kledingstijl werd overigens gedefinieerd als strak-zittende kleding, vesten en shirts met V-halsjes. Wel was het interessant om ook hier weer de bevestiging te lezen dat we kleding gebruiken om ons lidmaatschap van een bepaalde groep te bevestigen (in dit geval de rol van college student, maar wellicht is homoseksuele man ook wel zo'n groep?) en tegelijkertijd er dus ook voor kunnen kiezen om te blenden met een andere groep. 


Het laatste artikel focuste zich op verschillen in body issues tussen heteroseksuele en homoseksuele mannen, maar ging hierbij specifiek uit van gesprekken over uiterlijk (positief: 'wat zie je er goed uit, ben je afgevallen?' en negatief: 'wat ben je dik geworden') en beargumenteerde dat mannen deze gesprekken wel degelijk voeren. Conclusie: hoe meer we deze gesprekken voeren, des te onzekerder we worden. 

En dit was het voor deze week. Volgende week staat er nog een blog op het programma over subculturen - ik neem jullie mee naar de beren - en dan ben ik door mijn bronnen heen en ga ik eerst even focussen op mijn tentamens. 

[De toegevoegde foto's zijn oude foto's uit eerdere artikelen uit mijn blog. Aangezien mijn hele onderzoek te maken heeft met kleding leek het me interessant om de wisselwerking te zien tussen de foto's en de teksten die beschreven worden. Zo wordt mijn literatuuronderzoek niet alleen talig, maar ook visueel]

You Might Also Like

0 reacties