OOTD: Legendarisch stijlgevoel voor de NUKS

13:30:00







De studievereniging van de opleidingen Algemene Cultuurwetenschappen en zijn Engelstalige equivalent Arts & Culture Studies heet KNUS. Deze vereniging heeft zijn eigen tijdschrift genaamd NUKS. En het toeval wil dat in de meest recente editie van de NUKS, een nummer over 'legends', een interview is opgenomen met mij. In dit interview werd ik gevraagd naar mijn inspiratiebronnen, mijn favoriete kledingstukken en mijn mening over het huidige modeklimaat. Hoewel het originele interview in het Engels is, heb ik ervoor gekozen om een geredigeerde versie van dit artikel vandaag ook te delen via mijn eigen platform en te voorzien van wat extra nuances: 


Derek, je hebt een speciale kledingstijl. Hoe ben je hierbij uitgekomen en welk advies zou je geven aan iemand die ook een persoonlijke stijl wil ontwikkelen? 

Mijn stijl heeft zich door de jaren heen natuurlijk ontwikkeld. Het belangrijkste onderdeel van mijn stijl is het feit dat ik plezier probeer te hebben met mijn kleding. Ik zie kleding als een manier om me te verkleden - als een theaterstuk bijna. In eerste instantie heb ik vooral veel experimenten gedaan, waarbij ik er vaak uitzag als een wandelende kermisattractie. Door de jaren heen is het gegroeid naar een stijl die nog steeds kleurrijk en experimenteel kan zijn, maar die nu wel serieus ten goede moet komen van mij. Ik kan mijn exacte stijl ook niet aan je beschrijven, want hij is voor altijd in beweging. 

Mijn beste advies aan anderen? Luister niet naar het advies van andere mensen. Doe wat jij leuk vindt! Ik geloof wel dat dit niet makkelijk is, zeker niet als je als man dingen probeert die niet gezien worden als 'mannelijk'. Dit kan opmerkingen en commentaar opleveren, maar dat zal wel onderdeel van het experiment zijn, denk ik. 

Hoe kom je aan de inspiratie voor je looks? 

Ik krijg de meeste inspiratie van de mensen dichtbij me. Mijn moeder was een grote inspiratiebron. Daarnaast heb ik diverse zeer stijlvolle vriend en ook zeer modebewuste vrienden. Ik denk dat ik me door de jaren heen ook wel bewust omringt heb met mensen waarvan ik vind dat ze een interessante stijl hebben. En ja, ik lees echt wel tijdschriften, blogs of kijk shows online, maar daar haal ik geen directe inspiratie uit. Ik probeer het voornamelijk te halen uit de mensen die ik liefheb.



Wat is je favoriete kledingstuk ooit gemaakt?

Hmm, dat is lastig. Ik denk dat het ofwel een blazer is of een pak. Persoonlijk houd ik erg van de ontwerpen van Viktor en Rolf, Vivienne Westwood, Alexander McQueen en Palomo Spain (over die laatste schrijf ik momenteel ook mijn scriptie!). Zij maken dingen die meer theaterstukken zijn dan kledingstukken met vaak een centrale rol voor lol en plezier. Als geld geen rol zou spelen, zou ik iets kopen van - ongeacht of het nu een blazer of een avondjurk zou zijn. Dat theateraspect, dat vind ik heerlijk. 

Waar koop jij je kleding?

Ik koop mijn kleding vooral in vintage shops of kledingwinkels, waarbij ik er meestal niet zo van houd om te vertellen waar ik iets precies gekocht heb. Slechts eenmalig heb ik een shoptour georganiseerd voor mijn medestudenten, tijdens de weekendreis naar Antwerpen. Dit was echter wel heel erg leuk: de winkels waar ik mensen mee naartoe nam, waren een groot succes en iedereen ging wel met een tas (of meerdere) de winkel uit. Waarom ik mijn tips niet deel? Zodat ik het mooie spul zelf kan kopen!

Maar goed, de winkel waar ik de meeste van mijn kledingstukken koop, is een winkel in mijn geboortedorp. Het is heel grappig, want zij verkopen dingen zonder de precieze waarde ervan te weten. Soms vind je dus echt parels voor 3 euro (zoals een Versace-broek!) waar echt met gemak het honderdvoudige voor gevraagd had kunnen worden. Tegenwoordig wordt deze winkel echter steeds bekender, dus ben ik meer in de kringloopwinkel in het dorp waar mijn vriend vandaan komt - juist omdat deze populariteit hier nog niet een ding is, al merk ik wel met ieder bezoek weer dat het drukker wordt in de zaak. De uitdaging zit erin dat je nooit precies weet wat je zult aantreffen, aangezien er geen vaste collectie is of iets dergelijks die je online al kan raadplegen. Vintage shops kom ik tegenwoordig iets minder, aangezien ik over het algemeen vaak vind dat zij veel te veel geld vragen voor de dingen die ze verkopen - zeker als je weet dat je soortgelijke stuks veel goedkoper kan kopen bij de kringloopwinkel - maar dat betekent wel dat de kwaliteit soms iets minder is. 



Wat vind je van mode tegenwoordig?

Over het algemeen vind ik dat Nederlanders zich erg saai kleden. Het voelt alsof iedereen ongeveer hetzelfde doet. In mijn geboortedorp viel ik enorm op door mijn 'afwijkende' kledingkeuzes, maar als je in grotere steden of online op zoek zou gaan, weet ik zeker dat er nog duizenden soortgelijke jongens zou tegenkomen. Individualiteit bestaat niet echt, maar toch vind ik dat mensen over het algemeen te bang zijn om een risico te nemen. Natuurlijk is het belangrijk dat je je comfortabel voelt in wat je draagt, maar dat is niet het enige belang! Waarom kleden we ons niet voor plezier, om ons goed te voelen of simpelweg om er goed uit te zien? Ik geloof dat kleding een heel sterk middel is dat je kan helpen om je beter te voelen over je zelf wanneer je een rot dag hebt. Complimenten kunnen echt een groot verschil maken en ik heb het gevoel dat mensen dat psychologische effect dat kleding op ons kan hebben te makkelijk negeren - uit de angst om gezien te worden als een oppervlakkig fashion victim.

Vrouwen doen meer moeite dan mannen. We lijken te denken dat mannen geen interesse hebben in mode of dat ze alleen van een simpele jeans en een wit t-shirt houden. Dat is wat er in onze cultuur verwacht wordt van mannen. Ieder seizoen gaat de vrouwenmode weer volledig op de schop, terwijl de verschillen in mannenmode maar geleidelijk aan gaan. Alsof mannen te erg zouden schrikken als er een grote verandering of trend wordt doorgevoerd. Alhoewel er dingen lijken te veranderen met initiatieven als genderneutrale kledingzaken (voor consumenten met een goed gevulde portemonnee) en runway shows waarin zowel mannen en vrouwen meelopen, ben ik bang dat dit toch een trend blijkt die weer overwaait zonder het grote publiek te bereiken. Voor mij persoonlijk is het niet meer van belang of iets bedoeld is voor een man of een vrouw - liever combineer ik de twee. Ik zou een jurk kunnen dragen, al merk ik dat ik dat in werkelijkheid ook nog niet zomaar zou doen. Ik zou me er te onveilig in voelen en het doet ook niet zoveel voor mijn figuur. Maar hè: mijn stijl is continu in beweging, dus over een tijdje durf ik het hopelijk wel! Zou toch vet zijn?

Fotocollages en originele tekst: Jitske de Vries 



You Might Also Like

0 reacties